…ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ…
…Αύγουστος στην Αθήνα…σκοτεινιά και βροχή…οκ το’πιασα το υπονοούμενο…παίζω κρυφτούλι με την κατάθλιψη μέρες τώρα…κάθε φορά που πλησιάζει απειλητικά…κάνω πως δεν την είδα και στρίβω βιαστικά στενό…σήμερα όμως δεν την πρόλαβα…γαμημένα αντανακλαστικά…οι γαμοσαγιονάρες φταίνε…γλιστράνε στα βρεγμένα πλακάκια και μου΄κοψαν την φόρα…τι την ήθελα τη βόλτα στη βροχή?με είδε και με άρπαξε…μοναξιές έχει και αυτή και θα μου καβατζωθεί φοβάμαι για μέρες…ε ρε πούστη μου…κοίτα παρέα που βρήκα…τουλάχιστον να φύσαγε και λίγο…έτσι μπας και με τον αέρα ξεριζωνόταν και καμιά μαύρη σκέψη απ’το κεφάλι μου…βόλτα με το αμάξι…μπράβο…αυτό θα κάνω…θα κατεβάσω και την οροφή…στ’αρχίδια μου η βροχή…μόνο να φυσάει θέλω…να νιώσω δροσερό αέρα να διαπερνά το μυαλό μου…να πέσει λίγο η θερμοκρασία του…εεεε μα και βέβαια…είναι ποτέ δυνατόν να μην πάρω τη νέα μου φίλη μαζί?…και να μη σε ήθελα…μου έχεις γίνει βδέλλα…έλα-έλα γλυκιά μου κατάθλιψη πάμε…
…υπέροχα…όλοι οι φίλοι μου λείπουν διακοπές…τον έρωτα τον καλοκαιρινό τον έστησα στα 3 μέτρα και τον εκτέλεσα χωρίς το παραμικρό τρέμουλο στο χέρι…χωρίς το παραμικρό παίξιμο των ματιών…σημάδεψα και…ζωή σε λόγου μας…καλές διακοπές εν τόπω χλοερώ ματάκια μου…σώζω την εικόνα μου εις βάρος της ψυχής μου για μια ακόμη φορά…δυνάμωσε λίγο τη μουσική…δυνάμωσέ την κι άλλο…να μην ακούω πια τα γρανάζια του μυαλού μου που δουλεύουν ασταμάτητα…και άλλαξε και τραγούδι…κάτι μου θυμίζει και δεν θέλω να προλάβω να καταλάβω τι… έχει καεί και το προβολάκι μου πρέπει να το αλλάξω κάποια στιγμή…θα περιμένω να μου το πούν είκοσι και μετά θα το κάνω…και τη ζωή μου πρέπει να αλλάξω κάποια στιγμή…θα περιμένω να μου το πει ένας που να αξίζει και μετά θα το κάνω…
…έχεις καταλάβει που πάμε?…οδηγώ χωρίς προορισμό…σκέφτομαι ασταμάτητα…γράφω παραληρηματικά…δεν στρίβεις κανά τσιγάρο…να φανείς και λίγο χρήσιμη?…1…2…1…2 ”βγάλε τα rizla…βγάλε το δέντρο από την ρίζα…και κάν’τα κορνίζα…μπαίνω στην πρίζα”…ασ’το γάμησε το μην κάνεις τίποτα…ούτε αυτό δεν θέλω…ω ρε πούστη μου κατάντια…δεν πάμε καλά…δεν πάμε καθόλου καλά…έλα να σου πω…άλλαξα γνώμη βάλ’το το τραγουδάκι…μόλις μου’ρθε και ο σωστός προορισμός…αρμόζει και με το σκηνικό εσωτερικό και εξωτερικό…μην ανησυχείς δεν θα χαθούμε…και με κλειστά μάτια οδηγώ για εκεί…και με καμμένο προβολάκι…αυτόματος πιλότος…όταν δεν μπορείς να αποφύγεις κάτι χαλάρωσε και απόλαυσέ το…έτσι δεν λένε?…αφήνομαι λοιπόν…κάτσε μόνο να δέσω και μερικά πρόσφατα αποκτηθέντα βαρίδια…έτσι για να’μαι σίγουρη πως θα πάω βαθιά και είμαι ολόδική σου…κάνε με ό,τι θες…
