…περί έρωτα ο λόγος…
…πρόσφατα διάβασα την ιστορία του Μωάμεθ του Β΄…μη με ρωτήσετε γιατί…έχω το παθολογικό συνήθειο να διαβάζω ό,τι πέφτει στα χέρια μου…από τις οδηγίες συναρμολόγησης της βιβλιοθήκης Billy του IKEA και τις ενδείξεις και αντενδείξεις του Ceclor…μέχρι λεξικά και χρυσούς οδηγούς…Διάβαζα μηχανικά…γρήγορα και ψιλοαφηρημένα…λόγω της παθολογίας που προανέφερα αδυνατώ να σταματήσω κάτι χωρίς να το τελειώσω…ώσπου διάβασα κάτι που έκανε το εσωτερικό καμπανάκι του μυαλού μου να χτυπήσει δυνατά…”ο Σουλτάνος όταν ένιωθε πως ερωτεύεται κάποια σύζυγο απο το χαρέμι του, διέταζε αμέσως να την σκοτώσουν, επειδή δεν ήθελε να ζεί πνευματικά δουλωμένος σε κανέναν…”
…”πνευματικά δουλωμένος…” τί είναι αυτός ο έρωτας στην τελική? υπάρχει τέτοιο πράγμα?…πιστός και τίμιος δούλος…έμψυχο εργαλείο χειραγώγησης…και αν υπάρχει γιατί το γουστάρετε? γιατί δεν το σκοτώνετε και εσείς σαν τον σοφό Σουλτάνο εν τη γενέσει του?…να παραχωρήσω δηλαδή την ελευθερία μου σε κάποιον…την διαχείριση του μυαλού μου…να προσδώσω δηλαδή ηθελημένα σε κάποιον την ικανότητα να με πλάθει κατά βούληση και αρέσκεια με την ίδια ευκολία που δίνουμε σε ένα παιδί ένα κομμάτι πλαστελίνη να το κάνει ό,τι γουστάρει…όχι-όχι! ευχαριστώ πολύ αλλά δεν θα φάω…έχω γλαρόσουπα στο σπίτι…μην πάει χαμένη…είναι κρίμα και άδικο…
…εξηγήστε μου όμως πώς συμβαίνει…έχω μια εγγενή αδυναμία κατανόησης του φαινομένου…πώς ερωτεύεστε? ποιά είναι τα συμπτώματα? είναι τελικά μόνο δική μου διαπίστωση πως ο ενθουσιασμός καταλαγιάζει μετά το πρώτο γαμίσι? όσο καλό και αν ήταν…πως η έλξη φθίνει στην επανάληψη? πως η φαντασίωση απομυθοποιείται στην πραγμάτωσή της? το θεωρείτε σύμπτωση πως το αρχικά τέλειο που μας καύλωνε σώμα και μυαλό…με αυτή την σειρά προτεραιότητας… στην πορεία μας φαίνεται ελαττωματικό…ανεπαρκές…και τελικά τόσο μα τόσο συνηθισμένο… και τα “είσαι αυτό που πάντα περίμενα” και “μην αλλάξεις τίποτα“…μετατρέπονται στα “τα ίδια σκατά είστε όλες/όλοι” και “που έμπλεξα πάλι γαμώ την τύχη μου”…?
…το γιατί πρέπει να περιπλέκουμε ακόμα και τα πιό απλά πράγματα είναι κάτι που δεν θα μπορέσω να καταλάβω ποτέ…η χημεία μας έλκει να πλησιάσουμε…η φύση μας οδηγεί να γαμηθούμε…το ένστικτο της επιβίωσης να φύγουμε…αυτός είναι ο χορός…τρία βηματάκια…απλά κατανοητά…επαναλαμβανόμενα κυκλικά…με αλλαγές παρτενέρ…
…”σ’αγαπώ” ή καλύτερα “σ’αγαπάω” …έτσι για να γεμίζει το στόμα…τί σημαίνει και γιατί το λέμε…κατ’αρχάς δεν έχει μόνο μια έννοια…αυτή την βαθιά συναισθηματική…την φορτισμένη με ανείπωτο πάθος…είναι λέξη πασπαρτού…συνήθως σημαίνει…
“έχω πολύ καιρό να γαμήσω”…
“συγγνώμη” (για κάτι που έκανα ή προκαταβολικά για κάτι που ετοιμάζομαι να κάνω)…
“τώρα θα με αφήσεις στην ησυχία μου?”…
“ήμουν αφηρημένη και δεν άκουγα τι έλεγες”…
…σκέφτεστε πως είμαι άνευ λόγου κυνική ή σκύλα ή και σύνθετα μια κυνική σκύλα…ε? δεν πηράζει…εγώ πάλι με θεωρώ απλώς ρεαλίστρια…δεν δημιουργώ υποχρεώσεις…για να μην δημιουργώ και δικαιώματα…όλοι είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε αυτό που θέλουμε ώστε να μην μας μένουν κατάλοιπα…ανεκπλήρωτες επιθυμίες και απωθημένα…
Ιουνίου 11, 2008 στο 11:57 μμ
Αυτό τώρα εσύ το θεωρείς απάντηση στην ερώτηση που σοθ είχα κάνει????αν ερωτεύτηκες ποτέ σε ρώτησα όχι με πόσους τρόπους μπορείς να φτύσεις αυτούς που την πατάμε και γουστάρουμε…….για πάμε ξανα.
Εσύ δεν ερωτεύτηκες ποτέ??????
Ιουνίου 20, 2008 στο 5:33 μμ
ο έρωτας είναι τίποτα στην τελική. μια βιο-χημική αντίδραση που πολλοί επιστήμονες λένε ότι μπορείς να επιτύχεις τρώγοντας πολλές σοκολάτες!! αυτό που νομίζουμε για έρωτα, στην πραγματικότητα είναι (ανάλογα με τον ψυχισμό του καθενός) εγωισμός, καψούρα, λαγνεία, ανεκπλήρωτοι πόθοι ή απλώς μαλακία στον εγκέφαλο του ατόμου που δεν έχει δική του προσωπικότητα και ψάχνει στήριγμα σε κάποιον άλλο. μόλις τον βρει: “ααα! ερωτεύτηκα!!!”. ΣΚΑΤΑ ρε μαλάκα/μαλάκω ερωτεύτηκες! απλά έχει καιρό να σου πει κάποιος “αχ τι όμορφα μάτια που έχεις μωρό μου” και καύλωσες μέχρι αηδίας! μετά από λίγο καιρό που θα περάσουν οι βαρβάτες καύλες, το ίδιο άτομο θα το βλέπεις και θα λες: “καλά, πως έκατσα σε αυτό το άτομο??” “γάμησέ τα μεγάλε” είναι η απάντηση!! έκατσες επειδή δεν έχεις καταλάβει ακόμα τι σκατά είσαι εσύ ρε!! τι ρόλο βαράς μέσα στο κεφάλι σου! αντε βρες αυτό πρώτα και μετά θα καταλάβεις ότι αν υπήρχε αυτό το τόσο αγνό πράγμα που ονομάζεται έρωτας, όλοι θα είμασταν ευτυχισμένοι για πάντα με τον πρώτο “έρωτα” που θα μας καθόταν!! δεν είσαι ούτε κυνική, ούτε σκύλα! είσαι πολύ υγειώς σκεπτόμενο άτομο και πραγματική ρεαλίστρια και αυτό είναι προσόν (τουλάχιστον για εμένα). επίσης να σου πω ότι σε όλα τα “ερωτευμένα” ζευγάρια που έχω γνωρίσει στη ζωή μου η λέξη έρωτας μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί με τις λέξεις : συμφέρον, άγνοια, ανασφάλεια, αγαμία, εγωισμός, ηλιθιότητα, στραβωμάρα, παντόφλα,συνήθεια κλπ. αφού είστε ερωτευμένοι ρε γιατι γαμιόσαστε μια φορά το μήνα?? ε? γιατί όλο είστε σινεμά, ταβέρνα και με φίλους και όχι οι δυο σας να βγάζετε τα μάτια σας από τον “έρωτά” σας?? αρχίδια έρωτας… ίσως εγώ να είμαι πιο κυνικός από εσένα και να μου βγαίνει και μία οργή τώρα γιατί έχω πιει λιγάκι… αλλά πιστεύω ότι η απόσταση που έχω με την αλήθεια είναι πολύ μικρότερη από του “ερωτευμένου” με τη νεφελοκοκκυγία του!
πολλά φιλιά!!
Άρης.
Ιουνίου 25, 2008 στο 2:34 μμ
χάθηκες……..
σε αγχωσα με την ερωτησή μου ή ερωτεύτηκες (!!!) και μας εγκατέλειψες….????
Ιουλίου 2, 2008 στο 3:15 μμ
Σε έχω χάσει………..
Ιουλίου 3, 2008 στο 5:50 μμ
Ari…αριστοφανικέ συναγωνιστή…τις εγκάρδιες ευχαριστίες μου στην οργή και στο αλκοόλ…δημιούργησαν το πιο πλήρες νοήματος comment…
Niko8…
1. δεν μπορείς να με χάσεις γιατί ποτέ δεν με είχες…μην μπερδεύεσαι
2. ποτέ δεν εγκαταλείπω κάτι αν δεν το τελειώσω…απλώς ανασυντάσσομαι
3. όπως λέει και ο ποιητής “κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω…βαδίζω σε δρόμους και σβύνω φόβους…”
4. τα περί έρωτος τα αφήνω ασχολίαστα…απλώς ασχολίαστα…